(By OgaMiya)
ร่างกายที่ไม่ได้พักผ่อนตลอดคืนกำลังถูกชายหนุ่มร่างสูง พาไปอาบน้ำเหมือนเช่นทุกวันยกเว้นก็แต่...
คืนนี้เป็นหนึ่งในหลายๆคืนที่เขาต้องนอนคนเดียวเพราะ ร่างสูงต้องออกไปทำงานข้างนอก.....
"ตง...ไม่ไปไม่ได้หรอ" เขาสลึมสลือขณะที่ร่างยังอยู่ในอ่างน้ำอุ่น
"ไม่ได้หรอก มันจำเป็น" ตงกระซิบบอกในขณะที่มือยังลูบไล้เรือนร่างนวลเนียนนั่น
ร่างบางหันมามองคนที่กำลังลูบไล้ร่างกายของเขา.... "กลับมาเร็วๆนะ" พร้อมกับรั้งร่างอีกฝ่ายมาจูบ....
"ถ้านานเกินอาทิตย์นึง ฉันจะลงโทษไม่ให้ตงเข้าห้องด้วย"
"ครับผม" ตงรั้งมือเรียวสวยขึ้นมาก่อนจะประทับจูบเบาๆราวกับทำสัญญา....
หลังจากเสร็จกิจในห้องน้ำคนทั้งคู่ก็ลงมาทานมื้อเช้า....
ลี่ฮวนนั่งลงที่นั่งข้างๆสามีก่อนจะถามพ่อบ้านประจำตระกูล
"ลี วันนี้มีอะไรกินบ้าง"
"ซุปแฮมเห็ด กับ สลัดผักเนื้อแกะครับ" ลีเปิดฝาถาดที่ครอบอาหาร
ตงพยักหน้า "น่ากินดี เออแล้วหมิงไปเตรียมรถแล้วใช่ไหม"
"ครับ"ลีเริ่มเสริฟ์อาหารให้กับเจ้านายของตัวเอง
หลังมื้ออาหารลี่ฮวนเดินไปส่งตงที่หน้าบ้าน
"อย่าลืมที่เราสัญญากันไว้นะ"ร่างบางเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบแก้มอีกฝ่าย
ทั้งๆที่จัดงานแต่งงานกันมานานแล้ว แต่ความหวานของทั้งคู่ก็ยังไม่เคยน้อยลงกว่าวันแรกที่รักกันเลย
พอรถออกไปลี่ฮวนก็หันกลับเข้าบ้าน เวลาว่างของเขาเริ่มขึ้นแล้ว ด้วยความที่ไม่ค่อยชอบอยู่เฉย
สิ่งแรกที่ลี่ฮวนทำในตอนเช้าคือลงไปห้องทดลองสมุนไพรของตัวเองที่สามีสุดที่รักสร้างให้ ทดลองนู้นี่ไปมา
บางทีถ้ารวบรวมตำราของลี่ฮวนดีๆแล้วเผลอๆจะดีกว่าพวกยาฝรั่งบางตัวอีก....
"ผิงผิง เอาตำราที่ฉันเขียนตัวใหม่ไปพิมพ์ให้ทีนะ"ลี่ฮวนสั่งหนึ่งในผู้ช่วยเขา
"ครับคุณลี่"
หนุ่มน้อยหน้าตาหน้าน่ารักโค้งให้...แต่ใครจะรู้บ้างว่าลี่ฮวนไปเก็บเจ้าหนูนี่มาจาสำนักฝึกนักฆ่า ตอนได้มาวันแรกขู่ว่าจะฆ่าเขาให้ได้ แต่สุดท้าย ก็ได้มาเป้นผู้ช่วยที่นี่นั่นแหละ....เพราะพลังความรักถึงเปลี่ยนคนได้ขนาดนี้
หลังจากเสร็จภารกิจ จากห้องทดลองยาของเขาแล้ว ลี่ฮวนก็ขึ้นไปงีบ ที่ห้องจนถึงเวลากินข้าว
"ลีตอนเย็นจะทำอะไรกินดีล่ะ ตงไม่อยู่ด้วย ฉันไม่ค่อยจะอยากกินเลย"
"งั้นเรามาทำคุ๊กกี้ สำหรับคริสมาร์สกันดีไหมครับ อีกไม่กี่วันเอง คุณหนูก็คงจะกลับมากัน"
พ่อบ้านเสนอความเห็น
"อืมดี งั้นเราไปซื้อของกันดีกว่า ถ้าเซย์จิงไม่กังวลจนไม่อยากให้ฮันชิงคลาดสายตาก็คงจะดีหรอก บ้านเราก็เหงามานานแล้วนะแต่ละคนก็มีคนรักไปหมด" ร่างบางยิ้ม เขากับลูกชายคนเล้กชอบเรื่องทำขนมเหมือนกัน เสียดายอยู่เรื่องที่ลูกชายแยกไปอยู่กับคนรักแล้ว เห็นว่าตอนนี้กำลังจะมีเจ้าตัวเล็กแข่งกับเขาด้วย
"อีกไม่นานหรอกครับท่านลี่ ท่านตงคงจะทำให้ท่านลี่ไม่ว่าง" ลีหมายถึงเจ้านายของตัวเองจะทำให้ลี่ฮวนมีเจ้าตัวเล้กอีกครั้ง
"เพื่อแข่งกับเซย์จิงน่ะหรอ จะว่าไปตงเองก้ยังติดนิสัยเด็กๆอยู่เลยนะ" ร่างบางเดินไปขึ้นรถโดยมีลีเป็นคนขับ
"ถ้าเพื่ออ้อนคนที่ตัวเองรักก็คงต้องมีบ้างครับ บางทีผมยังอยากให้หมิงอ้อนบ้างเหมือนกัน รายนั้นหวานแต่ไม่ยักจะอ้อน" พอพูดถึงเรื่องความรักคนทั้งคู่ก็ต่างยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว....
รถขับออกมาจากบ้านเพียงไม่นานก็ถึงจุดหมาย
ทั้งคู่เดินไปยังแผนกขายของทำขนม ซึ่ง ที่นี่จัดเป็นสัดส่วน จะว่าไปห้างสรรพสินค้านี้ก็อยู่ในเครือของกลุ่มตงถังเหมือนกัน
"เอาแป้ง ทำคุ๊กกี้กับเค้กอย่างละถุง ลีคิดว่าเยอะไปไหม"
"ไม่หรอกครับ ผมว่าทำคุ๊กกี้เอาเป็น3ถุงดีกว่าเผื่อแจกคนในพรรคด้วย"
ทั้งคู่เดินเลือกซึ้อของจนได้ทุกอย่างครบ แต่สายตาของลี่ฮวนก็สะดุดเข้ากับแผนกของเล่นเด็ก
"ลี ลีว่าฉันจะเห่อ เกินไปไหมถ้าจะซื้อของเด็กตั้งแต่ตอนนี้น่ะ"
"ถ้าถูกใจก็ซื้อเถอะครับ"ร่างโปร่งไม่ได้ห้ามอะไร
"จริงๆก็ว่าจะซื้อไปฝากฮันชิงอยู่ ดีเหมือนกันไปเลือกเสื้อเด็กกันเถอะ"
ทั้งคู่เลือกเสื้อเด็กได้10กว่าชุดมีทั้งชุดคลอสเพลย์เด็ก แล้วก็ชุดนอนไปเที่ยวเข้ากันของพ่อกับลูก
"ตงคงไม่ใส่อย่างนี้แน่เลยว่าไหม555" ลี่ฮวนยื่นการ์ดทองให้พนักงานใจจริงเสื้อที่ซื้อเป็นชุดคู่พ่อลูกก็อยากให้คนรักของตัวเองใส่ให้ดูเหมือนกัน
"แต่ถ้าท่านลี่ฮวนขอผมว่าไม่มีทางที่ท่านตงจะปฎิเสธหรอกครับ"
"555แล้วจะลองดูแล้วกัน"
ทั้งคู่ออกมาจากห้างสรรพสินค้าก็ช่วงบ่ายๆ ลี่ฮวนตัดสินใจที่จะแวะไปหาลูกชายที่เพนเฮาส์ของเซย์จิง
ร่างบางกดออดที่ประตู "ฮันชิงอยู่รึเปล่าลูก มี๊มาหา"
"อยู่ครับ อ๊ะ...เซย์จิงอย่าสิ หมอบอกว่าห้ามไง"เสียงที่ดังรอดออกมาจากสปีกเกอร์ทำให้ลี่ฮวนขำ
"555 ถ้ายังไม่ว่างก็ไม่เป็นไรมี๊แค่แวะเอาเสื้อผ้าของเด็กมาให้น่ะ วางไว้ที่หน้าประตูนะอย่าลืมมาหยิบไปล่ะ"
ร่างบางหันไปพยักหน้ากับลี"ไปเถอะ การทำขนมต้องอาศัยเวลา"
..............................................
หลังจากกลับมาถึงบ้านลี่ฮวนก็ง่วนอยู่กับการทำขนมคุกกี้สำหรับคริสมาสต์ กลิ้นหอมของมัน ดึงดูดให้เจ้าเสือขาว หรือ ชิกิ สัตว์เลี้ยงของที่นี่เดินเข้ามาวนเวียนอยู่ในครัว
"ชิกิ หยุดเลย ถ้านั่งเฉยๆเป็นเด็กดีถึงจะให้กินนะ"ในมือของลีมีไม่เรียวเล็กๆที่เจ้าเสีอขาวตัวใหญ่นี่กลับกลัว บางทีนิยามความรักก็คงเหมือนเสือใหญ่กับไม้เรียวนี้ ถ้ามีคนที่เรารักอย่างสุดหัวใจ ต่อให้เราจะยิ่งใหญ่มาจากไหนสุดท้ายเราก็ต้องยอมลงให้กับคนที่บ้าน
ที่เล็กๆแต่มีความสุขที่สุดในโลก.....
"เอาล่ะ...เสร็จแล้ว"คุ๊กกี้ถาดสุดท้ายของวันนี้ถูกวางลงที่โต๊ะใหญ่กลางครัว
"ได้เวลาท่านลี่ฮวนกินข้าวเหมือนกันครับ"ลีช่วยเรียงคุ๊กกี้ลงในโหลแก้วก่อนจะหันมาบอก
"อืมงั้นเดี๋ยวฉันช่วยเรียงแล้วกันแล้วลีก็ไปกินข้าวกันฉันด้วยนั่งกินคนเดียวน่ะมันเหงาออก"เขาหันหลับไปเรียงคุ๊กกี้ที่เย็นแล้วและโยนคุ๊กกี้ราดช๊อคโกแลตให้เจ้าเสือน้อยของเขาที่นอนหมอบรออย่างอดทน
"เอาล่ะเรียบร้อย คราวนี้สุดท้ายจริงๆ"ร่างบางปิดฝาโหลดคุ๊กกี้ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะกินข้าว
"เอ๊ะ ลี วันนี้เหลือฉันแค่คนเดียวนี่ทำไมตั้งกับข้าวตั้งเยอะ"แถมยังมีเทียนสูงสร้างบรรยกาศโรแมนติกอีก
สักพักมือใหญ่ของใครบางคนก็ปิดเข้าที่ตาของร่างบางที่ไม่ทันระวังตัว "ตง....ไหนว่าคืนนี้จะไม่กลับไง" เสียงดุๆของลี่ฮวนดังขึ้น
"อย่าโกรธสิ ไปทำงานจริงๆ" ร่างสูงปล่อยมือที่ปิดตาออก"ก็แค่...อยากเซอร์ไพร์" ลี่ฮวนหันไปมองหน้าร่างสูง
"ไม่ได้โกรธ..."เขายังทำหน้าบึ้งต่อไป"ล้อเล่นน่า"ก่อนส่งยิ้มหวาน เรียวแขนคล้องคออีกฝ่าย
ร่างสูงก้มหน้าข้างซอกคอ"ทำคุ๊กกี้งั้นหรอ" ปลายจมูกไล้จากลำคอขาวขึ้นมาแก้มนิ่ม"ขอชิมได้ไหม"ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหู
"บ้า"ลี่ฮวนทุบตงไปที "รีบกินข้าวสิ เดี๋ยวค่อยไปชิม" ร่างบางงับเข้าที่ซอกคอของตงก่อนจะไปนั่งที่โต๊ะอาหารที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงาม...
ขณะที่ลี่ฮวนกำลังกางผ้าเช็ดปากลงกับตักนั้น สายตาของเขาก็สบเข้ากับร่างสูงที่มองไม่วางตา
"มองอะไรกินไปสิ"ร่างบางขำ
"ฉันดีใจนะ ที่การตัดสินใจด้านความรักฉันไม่ผิดพลาด"ตงเอื้อมมือมากุมมือลี่ฮวน "จนถึงทุกวันนี้ฉันก็ยังรักนาย...เหมือนวันแรกที่เราได้เจอกัน"
"อืม ฉันก็เหมือนกัน ผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่สุดในโลก ตอนนี้อยู่ต่อหน้าฉันแล้ว ฉันก็รักตงนะ"ร่างบางขยับตัวขึ้นชโงกหน้า ก่อนรั้งใบหน้าคมมาจูบ..."รัก..."
....EnD หนึ่งวัน(พิเศษ)ของลี่ฮวน Part....
----> หนึ่งวัน(พิเศษ)ของตง Part....(ตอนต่อกันจบในตอนค่ะ)
